چـــــه کــــــار بــــه حـــــرف مردم دارم
زندگـــــی من هــــــمین اســـــت
شـــــب کــــه مـــــی شود
سیــــــگاری روشن مـــــــی کنم
عــــــاشقانه ای مــــــی نویسم
خیـــــــره مـــــــی شوم بــه عــــکست
و بـــا خــــــودم فــــــکر مــــــی کنم
مگــــــــر مـــــــی شود
تــــو را دوســـــت نـــــــداشت ...
پنجشنبه 23 خرداد 1392 |
ارسال نظر(0)
