پشت سرم حرف بود حدیث شد !
می ترسم آیه شود ! ...
سوره اش کنند به جعل !
بعد تکفیرم کنند این جماعت نا اهل ...
قبل از این که بخواهی در مورد من و زندگی من قضاوت کنی .
کفش های من را بپوش و در راه من قدم بزن .
از خیابان ها، کوهها و دشت هایی گذر کن که من کردم .
اشکهایی را بریز که من ریختم .
دردها و خوشی های من را تجربه کن ...
سال هایی را بگذران که من گذراندم
روی سنگ هایی بلغز که من لغزیدم .
دوباره و دوباره برپاخیز و مجدداً در همان راه سخت قدم بزن .
همانطور که من انجام دادم …
بعد ، آن زمان می توانی در مورد من قضاوت کنی ......
یکی از بدترین حس های دنیا
اینِ که باید به روی خودت نیاری
که چقدر عصبانی و داغونی.....
دوره زمونه ای شده که هر کی گفت دوست دارم
باید با پشت دست بزنی تو دهنش
پیشگیری بهتر از تنها شدنه
مرا ببخش که دیگر نیستم ....!!
مرا ببخش...
که از خسته شدن خسته ترم کردی!
من آدمی را می شناسم که
تمام دو راهی های مرا ترمز می زند...
و آینه اش را تنظیم میکند....
درست روی لبخند من.........!!!
سبز که می شود...
تمام قرمز ها را رد می کند.......!!!
اما هنوز باور ندارد........
که من از آنچه در آینه می بیند به او نزدیکترم
دلتنگم نه دلتنگ تو...
دلتنگ اینکه یه روزی هوامو داشتی...
دلتنگ اینکه هر لحظه به یادم بودی...
دلتنگ هر دقیقه شنیدن صدات...
دلتنگ تا صبح بیدار موندنت،
فقط به خاطر اینکه دل من گرفته...
دلتنگ اینکه اسممو سوالی صدا کنی...
دیدی؟ من که دلتنگ تو نیستم...
راهی جز سقوط ندارد برگ پاییزی...
وقتی می داند درخت،
عشق برگ تازه ای در سر دارد...
سخت است حرفت را نفهمند،
سخت تر این است که حرفت را اشتباهی بفهمند،
حالا میفهمم، که خدا چه زجری میکشد
وقتی این همه آدم حرفش را که نفهمیده اند هیچ،
اشتباهی هم فهمیده اند.
میدانستم که راه اشتباه است
اما پاهایم چنان مست رفتن بود
که دروغ جاده را حس نمی کرد.
ﯾﻪ ﻭﻗﺘﺎﯾـــــــﯽ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ
ﮐﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺩﻟﺖ ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﺩ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺯﻧﺪگـﯿﺖ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﺷـه
ﮔــــﻮﺷﯿﺘﻮ ﻣﯿﻨﺪﺍﺯﯼ ﯾﻪ ﮔﻮﺷﻪ ﻭ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯿﺖ ﻣﯿﺮﺳﯽ .
ﻧﻤﯿﺨــــﻮﺍﺩ ﺗﺎ ﺩﯾـــــــــﺮ ﻭﻗﺖ ﺑﯿـــــــــﺪﺍﺭ ﺑﺎﺷﯽ ﻭ ﭼـــــــﺖ ﮐﻨﯽ .
ﯾﻪ ﺷﺎﺭﮊ ﺩﻭ ﺗﻮﻣﻨﯽ ﮐﻢِ ﮐﻢ ﯾﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﻣﯿﻤﻮﻧﻪ ﻭﺍﺳﺖ .
ﺑﺎ ﻫﺮ ﮐﺪﻭﻡ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﺎﺕ ، ﭼﻪ ﭘﺴﺮ ﺑﺎﺷﻦ ﻭ ﭼﻪ ﺩﺧﺘﺮ ،
ﺭﺍﺣﺖ ﺣﺮﻑ ﻣﯿﺰﻧﯽ ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺍﯾﻨﻢ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﺲ ﻓﺮﺩﺍ
ﺑﮕﻪ ” ﻓﻼﻧــــــﯽ ﮐﯽ ﺑﻮﺩ ؟ ”
ﯾﻪ ﻭﻗﺘﺎﯾﯽ ﺍﻧﻘﺪ ” ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﺖ ” ﻭﺍﺳﺖ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ ﻣﯿﺸﻪ ﮐﻪ
ﺩﯾﮕﻪ ﺟﺎﯼِ ﺧﺎﻟﯽِ ﮐﺴﯽ ﺗﻮ ﺯﻧﺪﮔﯿﺖ ﺣﺲ ﻧﻤﯿﺸﻪ ..
ﺩﺭﺩ " ﺑﻌﻀﯽ ﺁﺩﻣﺎ ﺭﻭ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﺩﯾﺪ
ﻧﻪ ﮐﻪ ﻧﺸﻪ، ﺷﺎﯾﺪ ﺭﻭ ﻧﻤﯿﮑﻨﻦ
ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯿﺮﺳﻦ ﮐﻪ، ﺑﻪ ﯾﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﭘﻨﺎﻩ ﻣﯿﺒﺮﻥ
ﺑﻌﻀﯿﺎ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ،
ﺑﻌﻀﯽ ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻦ،
ﺑﻌﻀﯿﺎ ﮐﺸﯿﺪﻥ،
ﺑﻌﻀﯽ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ
ﻭ ﺑﻌﻀﯽ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﺪﻥ ...
ﻫﻤﯿﻨﺎ ﻫﺴﺘﻦ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺣﺎﻟﺸﻮﻧﻮ ﻣﯿﭙﺮﺳﯽ،
ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯿﺰﻥ " ﺧﻮﺑﻢ " ، " ﺧﻮﺑﯿﻢ " ...
ﻣﻦ ﮐﻪ ﺧﻮﺑﻪ ﺧﻮﺑﻢ ...
ﺷﻤﺎ ﭼﻄﻮﺭﯾﺪ؟ ...
