چرا انکار

که از سایه ها می ترسم

و وسوسه های گاه به گاه

تا فانوسم رها کنم

اما امید بستم به طلوع آفتاب.

با خود زمزمه می کنم

رهایی نزدیک است,

که مرگ سایه ها قریب است.

فانوس از دست مرهان!