در نگاهت

رد پای قافله ای دیدم

بی خبر از واژه ی تنهایی من!

باز

قصد رفتن کرده ای!؟!

سر می کشد بغضی باز در گلویم

حنجره ام می جوشد از غم

التهابم را نه!

التماس نفسهایم وقت رفتن را

هم نمیبینی؟!!!!