کاش یکی‌ بود که توی کوچه‌ها داد میزد

خاطره خشکیه، خاطره خشکیه

اونوقت همه ی خاطراتتو

همونایی که ارزش گرفتن دمپاییِ پاره هم ندارن

می ریختم تو کیسه و می دادم بهش

و می رفت رَدِ کارش!