گفتی

از آنچه که

در دل داشتی .

آرام

متین

اما بنیان کن .

قصه

دوست داشتنت

مثل تیغ

آخته ی عشق بود .

مثل آوار بهمن .

سپید و

با شکوه

اما کشنده .

اکنون

نفس نمیکشم

در زیر توده های برف ِ

احساس عمیق تو

یخ زدم .

وبین ماندن

ورفتن

معلق.