دیگََـــَر هـَــواى بــرگـرداندنتـــ را نــَـدارم

هـَــرجـا کِـه دلتـــ مى خـــواهــد بُـــرو

فـقــط آرزو مـى کــُنــم

وَقتــى دُوباره هـَواى ِ مـن بهـ سرت زد

آنقــَدر آسمـان ِ دلتـــ بگــیرد کــِه ....

بــا هـِـزار شبــ گــِـریـه آرام نگـــیرى

وَ اَمـا مــَن

بــَرکــِه نـمى گـــَردم هــــ ـــــــیچ وقت!!!

عَطـــر ِ تنـَــــم را هــَـم

از کوچه های پشت سرم جمع می کنم

کـهـ لـَــم ندهـــی روی مبل های "راحتــــی"

با خــاطــــِـــره هایـم قَـــدم بـــزنی!!!