بر باد رفته هایم را شکر

تو به من رها بودن را آموختی

توبه من با آرامش زیستن را آموختی

و من یاد گرفتم

که برای از دست دادن آرزویی غصه نخورم

چون این از سخاوتمندی و بخشندگی تو به دور

که چیزی رو ازت بخوام

وتو قدرتش را داشته باشی

و به خیر من باشه

و دوستم داشته باشی

ولی آن را از من دریغ کنی

همین جا

در این گفتگوی دو نفره مان

برباد رفته هایم را شکر می کنم




دوشنبه 03 بهمن 1390 | ارسال نظر(0)


💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران