همین است 

آدم ها می آیند 

گاه به التماس 

گاه به نیرنگ 

و گاه از سر بی ریایی 

خط خطی می کنند 

خاطرت را 

گاه قرمز

گاه نارنجی 

و گاه زرد 

وقتی پائیز خوشرنگی شدی 

می روند و تو را 

در زمستانت تنها می گذارند 

آنوقت تو می مانی و 

نفسهایی در 

رویای بهار و گرمی تابستانت !