این روزهـا كسـی،

به خـودش زحمـت نمیدهـد

یك نفـر را كشـف كنـد !

زیبـایی هـایش را بیـرون بكشـد ...

تلخـی هـایش را صبـر كنـد ...

...آدمهـای ِ امـروز،

دوستـی هـای ِ كنسـروی می خواهنـد !

یك كنسـرو كه درش را بـاز كننـد ...

... بعـد ...

یكنفـر،

شیرین و مهـربـان،

از تویش بپـرد بیـرون !

و هی لبخنـد بزنـد و بگویـد :

" حـق بـا تـوسـت"