عیدِ من باش گلم!
سفره ای باش به اندازه ی عشق
هفت سینی به بُلَندای دلت
و مرا دعوت کن
سرِ آن سفره ی ِ ناب
ای تو همرنگ گلاب:
دعوتَم کن به شراب!
آن شرابی که زِ انفاسِ لبِ تو جاریست
و مرا مست ترین خواهد کرد.
عیدِ من باش گلم!
تو مرا خانه تکانی کن از عشق!
که ببارَد زِ دلم،
جلوه ی تازه ترین عیدِ رخت
عید من باش گلم
دوشنبه 22 اسفند 1390 |
ارسال نظر(0)
