مست

 
 
میروم تا در میخانه كمی مست كنم

 
جرعه بالا بزنم آنچه نبایست كنم

 
انقدر مست كه اندوه جهانم برود

 
استكان روی لبم باشدو جانم برود

 
برود هر كه دلش خواست شكایت بكند

 
شهر باید به من الكلی عادت بكند
 
 
 
 
 
 

یکشنبه 08 مرداد 1391 | ارسال نظر(0)


💬 نظرات کاربران
نظر خصوصی
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران