زن كه باشي،

احمق ها درباره ات قضاوت می کنند 

درباره لبخندت،

كه بي ريا نثار هر احمقي كردي

درباره زيبايي ات،

كه دست خودت نبوده و نيست

درباره تارهاي مويت،

كه بي خيال از نگاه شك آلوده احمق ها

از روسري بيرون ريخته اند!

درباره روحت، جسمت،

درباره تو و بودنت، عشقت،

قضاوت مي كنند؛

تو نترس و زن بمان

احمق ها هميشه زيادند.

نترس از تهمت ديوانه هاي شهر،

كه اگر بترسي

رفته رفته زن مردنما مي شوي...