می خندم

قاه قاه

اشک چشمانم را

با آستین پیراهنم پاک می کنم

همه گمان می برند که از خنده زیاد است

ولی

من نیک میدانم

باز کسی دیگ خاطراتم را که ته گرفته

هم می زند...