و آنگاه که دلخوشی تو را

ازعمق چشمانت می ربایند...

چه خواهی گفت...؟

چه خواهی کرد باآن درد ...؟

درد عظیم...

می دانم...

همواره سکوت بر لبهای تو بوسه می زند...

پ.ن.

سکوت به همراه صدای نجوای رقیق یک سوت